ترانه ساز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ] (نف مرکب)ترانه سرای. نغمه سرای و سرودگوی. (ناظم الاطباء) :
چون به هوای مدحتت زهره شود ترانه ساز
حاسدت از سماع آن محرم آه و ناله باد.
حافظ.