تراوی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع اِ)(1) بیست ودو (؟) رکعت نماز نافله در شبهای ماه رمضان معمول عامه که تراویح و ترویحه نیز گویند. (ناظم الاطباء).
(1) - مصحف تراویح. رجوع به تراویح شود.