«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَبْ بُ] (ع مص) اندک اندک روزگار گذاشتن. (تاج المصادر بیهقی). || برخاستن مرد از جای خود و بعلت ضعف بی حرکت ماندن. (از اقرب الموارد) (از المنجد). اشکنه ساختن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).