تربه

«لغت نامه دهخدا»

[تُ بَ] (ع اِ) لغتی است در تُراب. (منتهی الارب). خاک و تراب. (ناظم الاطباء). تراب. (اقرب الموارد) (المنجد). || مقبره. ج، تُرَب. (اقرب الموارد) (المنجد) (ناظم الاطباء): تربه الانسان؛ رمسه. (المنجد). رجوع به تراب و تربت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر