«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) لرزیدن. رُجِّدَ ترجیداً (مجهو)، شدد للمبالغه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ارتعاش. (از المنجد).
