ترحم فرستادن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَحْ حُ فِ رِ دَ](مص مرکب) طلب آمرزش کردن. رحمک الله گفتن کسی را :
شو ترحم فرست خاقانی
خاصه کو عالم ترحم شد.خاقانی.
چو نوبت رسد زین جهان غربتش
ترحم فرستند بر تربتش.(بوستان).
و رجوع به ترحم شود.