ترساجامه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مَ / مِ] (اِ مرکب) جامهء ترسا. چادر ترسا. جامهء زرد و کبود :
نوک پیکانها چو در هم خانهء عیسی رسید
چرخ ترساجامه را دجال اعور ساختند.
خاقانی.
و رجوع به جامهء ترسا و چادر ترسا ذیل ترکیبات «ترسا» شود.