ترشرو شدن

«لغت نامه دهخدا»

[تُ / تُ رُ رو شُ دَ] (مص مرکب) بدخلق شدن. گرفته روی شدن. خشمگین شدن. آزرده و اندوهگین شدن :
همنشینی کو ترشرو شد ز من
هست خوشتر از جبین او قفا.مولوی.