«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) در اصطلاح قاریان، مرتعش کردن صدا هنگام تلاوت قرآن کریم. صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: نزد پاره ای از متأخران قاریان آن است که قاری در حین تلاوت کلام الله آواز خود را بنحوی از حنجرهء خود بیرون آورد که گویی از فرط سرما یا شدت درد صدای او مرتعش میباشد و این صفت در موقع تلاوت کلام الله زشت و منهی عنها است، کذا فی الاتقان. (از کشاف اصطلاحات الفنون).