ترعیف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) خون انداختن. به رعاف آوردن.(1) (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
(1) - این کلمه بدین معنی در تاج العروس، لسان العرب، اقرب الموارد و منتهی الارب دیده نشد لکن مولف آن را با علامت «م» که اختصار مسلم است ضبط کرده است.