«لغت نامه دهخدا»
[تَ غَ] (ص) عضو یا مفصل که بر اثر غلبهء بلغم یا رطوبت از حرکت بازماند، و بعربی فلج گویند و نتیجهء یک علت مزمن است. (از لسان العجم شعوری ورق 274 ب). فالج و مفصل عاری از حرکت. (ناظم الاطباء). و رجوع به ترغده شود.