«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَفْ فُ] (ع مص) تسود و تملک. (متن اللغه).(1) تسود و ترأس. (ذیل اقرب الموارد از لسان العرب). (1) - آنندراج و ناظم الاطباء معنی تَرْفَله (به تکبر خرامیدن) را در ذیل این لغت آورده اند ولی در تاج العروس و اقرب الموارد و منتهی الارب و المنجد «ترفل تَرْفَلَهً» بمعنی تَبَخْتَرَ کبراً آمده است. و رجوع به ترفله شود.