ترفند کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فَ کَ دَ] (مص مرکب)مکر و حیله کردن. زرق و دستان کردن. تزویر کردن :
بسی چاره ها جست و ترفند کرد
سرانجام پنهان یکی بند کرد.(گرشاسبنامه).
و رجوع به ترفند و ترفنده شود.