«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَقْ قُ] (ع مص) کسب کردن. (تاج المصادر بیهقی) ورزیدن و فراهم آوردن برای عیال. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). کسب کردن برای عیال. (از اقرب الموارد) (از المنجد): هو یترقَّحُ لعیاله؛ یکتسب لهم. (اقرب الموارد).