«لغت نامه دهخدا»
[تَ قُ] (اِخ) عباس بن عبدالله بن ابی عیسی الترقفی الباکسائی، مکنی به ابومحمد. یکی از ائمهء اعیان و از مکثرین است و از مجتهدان کثیرالحدیث و واسع الروایه و ثقه و صدوق و حافظ است. بطلب حدیث به شام رفت و از گروهی حدیث شنید، از آن جمله محمد بن یوسف الفریابی است و از وی ابوبکربن ابی الدنیا و اسماعیل بن محمد الصفار نحوی روایت دارند. او در سال 268 یا 267 ه . ق. درگذشت. و گفته اند ترقف اسم زنی است که این بدان نسبت دارد. (از معجم البلدان). و رجوع به ترقف شود.