«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَقْ قی کَ دَ] (مص مرکب) بدرجات عالی رسیدن و سرافراز گردیدن. بلند و بزرگ شدن : فلک سرسبزت ار سازد، مرید بید مجنون شو که هرچند او ترقی می کند سر بر زمین دارد. محمودبیک فدائی (از آنندراج).