ترک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَ](1) (ع مص) در نکاح آوردن زن تریکه را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه).
(1) - در اقرب الموارد تَرک آمده است.