ترکات

«لغت نامه دهخدا»

[تُ رِ] (ع اِ) جِ تَرِکَه. (ناظم الاطباء) : سلطان مثال داد تا ترکات او به پسر او، امیر ابوحفص سپردند. (ترجمهء تاریخ یمینی نسخهء خطی کتابخانهء سازمان)(1).
(1) - در نسخهء چاپ سنگی (ص 225) متروکات و بالای کلمهء متروکات ترکات ضبط شده است.