ترک چشم

«لغت نامه دهخدا»

[تُ چَ / چِ] (ص مرکب) چشم گیرا. (ناظم الاطباء). زیباچشم. دارای چشم جذاب. که چشم او بیننده را بخود کشد :
کرد را بود دختری بجمال
لعبتی، ترک چشم و هندو خال.نظامی.