ترکز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ] (اِ) مزرعهء کاشته و درو شده و شخم و یا چین دویم. || زمین بایر. || زمین شخم شده. (ناظم الاطباء). و رجوع به ترکژ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر