ترلب

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِ مرکب) دنبهء بریان شده.(1) و در فهرست لغات دیوان بسحاق اطعمه چنین آمده است : تزلق ترلب، دنبهء بریان شده که بروی آش آرد ریزند. (دیوان بسحاق ص176). || روغن داغ. (همان مأخذ و همان صفحه) :
دوغش خوش و روغنش مروق
سیر اندک و ترلبش فراوان.
فخرالدین منوچهر.
(1) - از فیشهای بی مأخذ.