ترنغمه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ مَ / مِ] (ص مرکب) ترصدا. (آنندراج). آنکه سرود تازه میخواند. (ناظم الاطباء). کسی که صدا و نغمهء سیراب داشته باشد. (آنندراج) :
به ترنغمگی در چمن آبشار
نمی افتد از پایهء اعتبار.
ملاطغرا (از آنندراج).
و رجوع به تر و ترکیبهای آن و ترصدا شود.