«لغت نامه دهخدا»
[تُ رُ / رَ] (اِ) بادرنگبویه و بالنگبویه باشد و ترنجان معرب آن است. (برهان) (از ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (از آنندراج). و آن را به عربی مفرح القلب المحزون خوانند. (برهان). و رجوع به ترنجان شود.