تروا

«لغت نامه دهخدا»

[تُ] (اِخ)(1) شهری در آسیای صغیر که آنرا ایلیون(2) و پرگام(3) نیز می نامیدند. یونانیان ده سال این شهر را محاصره کردند و در آخر پس از تسخیر آن را آتش زدند. این جنگهای ده ساله موضوع داستانهایی شد که همر شاعر معروف یونان آنها را سرود و ایلیاد و اودیسه دو شاهکار او شرح همین جنگها است و نام این شهر بوسیله همر جاودانی گردید. شلیمان(4) معتقد است که آثار و بقایای این شهر کهن را در حوالی حصار لیق کشف کرده است. و رجوع به ایران باستان ج 1 ص 19 و ص 723 شود.
(1) - Troie.
(2) - Ilion.
(3) - Pergame.
(4) - Schliemann.