تروپاکوکائین

«لغت نامه دهخدا»

[تْ رُ کُ] (اِ)(1) این جسم الکالوئید کوکائین ژاوه است و از نظر شیمیایی همشکل تروپین(2) یا پسودوتروپانول(3) می باشد. خاصیت بی حسی موضعی آن از کوکائین زیادتر است و موجب اتساع مردمک چشم نمی شود. بشکل ملح کلرهیدرات و به غلظت کمی کمتر از کوکائین آنرا بکار می برند. (درمان شناسی عطایی ج 2 ص 812). و رجوع به درمان شناسی سپهر ص 112 شود.
(1) - Tropacocaine.
(2) - Tropine.
(3) - Pseudotropanol.