تره تیزک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَ / رِ زَ] (اِ مرکب) از تره + تیز + ک (پسوند) ترتیزک یا شاهی(1)گیاهی است از تیرهء چلیپائیان(2). (حاشیهء برهان چ معین). یعنی سبزه ای که تخمش به هند، هالم و جندمور نام دارد. (شرفنامهء منیری). و رجوع به ترتیزک و تره تندک و شاهی و گیاه شناسی گل گلاب ص 208 شود.
(1) - Lepidium.
(2) - Cruciferes.