ترینه با

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ] (اِ مرکب)(1) آش ترینه. صاحب ذخیرهء خوارزمشاهی این کلمه را آورده است و گوید : ترف با وترینه با هر دو همچون دوغ با باشند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به ترینه وا شود.
(1) - از ترینه + با، بمعنی آش.