«لغت نامه دهخدا»
[تَ زَ جُ] (ع مص) غریدن شیر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از المنجد) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). || آواز برآوردن یا آنکه در آواز خشونت و درشتی داشتن. (از متن اللغه).