تسالیون

«لغت نامه دهخدا»

[تِ یُ] (اِخ)(1) یکی از محارم تِنّ پادشاه صیدا بود که به رسالت نزد اردشیر سوم رفت و آمادگی پادشاه صیدا را به انقیاد و همکاری با اردشیر اعلام داشت. رجوع به ایران باستان ج 2 ص 1169 - 1171 شود.
(1) - Thessalion.