تسخان

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع اِ) واحد تساخین. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد). به قولی واحد تساخین است. (از المنجد). و رجوع به تساخین شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر