تسویت

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سْ یَ] (ع مص) تسویه: دوازده خانه را تسویت چگونه باید کردن. (التفهیم بیرونی ص 309). و رجوع به تسویه و تسویه البیوت(1) و التفهیم چ جلال همایی صص309 - 311 شود.
(1) - در غیاث اللغات و به پیروی از او در آنندراج به تصحیف تسویدالبیوت آمده است.