تسهل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ سَهْ هُ] (ع مص) آسان شدن. (تاج المصادر بیهقی). آسان و نرم شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). آسان شدن کار. (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغه): ما تسهل لی ان افعلهُ. (اقرب الموارد) (المنجد).