تسیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تِ دَ] (مص) رها کردن حیوان هوای گندهء معده را از فرود سوی با آوازی. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). گویا لهجه ای در کلمهء چُسیدن باشد که بی آواز است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر