«لغت نامه دهخدا»
[تَ سَ طُ] (ع مص) تنها و بی هیچ چیز بودن: جاء یتسیطل؛ اذا جاء وحده و لیس معهُ شی ء (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) (از المنجد).