تسین

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (اِخ)(1) به ایتالیایی تیسینو(2)رودی است به سویس و ایتالیا که پس از عبور از برکهء ماژور، از پاوی میگذرد و داخل پو میشود و 248 هزار گز طول دارد. آنیبال در سال 218 ق . م. پلی بر روی آن ساخت.
(1) - Tessin.
(2) - Ticsino.