تشبیه گر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گَ] (ص مرکب) مانندکنندهء چیزی به چیزی دیگر :
تشبیه گران سخن آرای به صد قرن
شبه تو نیابند ز اقران و ز اشباه.
سوزنی (دیوان چ شاه حسینی ص345).