تشت آتش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تِ تَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از خورشید است. (برهان). آفتاب. (فرهنگ رشیدی) (ناظم الاطباء) (انجمن آرا). و رجوع به تشت زر و تشت زرین شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر