«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (اِ مرکب) خانی را گویند که به جهت نان و طعام گذارند. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). سینی. مجموعهء میز طعام از رخام و مانند آن. (یادداشت مرحوم دهخدا). سینی. (لغت نامهء اسدی ذیل کلمهء سینی). خوانی که بر آن طعام و نان نهند. (فرهنگ رشیدی). و رجوع به طشتخوان شود.