تشنه کامی

«لغت نامه دهخدا»

[تِ نَ / نِ] (حامص مرکب)آرزومندی. خواهان چیزی بودن :
دگر از تشنه کامی های مشتاقان چه می پرسی
به رنگ لاله تنها جام می نوشد نبیذ اینجا.
ناصرعلی (از آنندراج).
رجوع به تشنه کام شود.