«لغت نامه دهخدا»
[تَ شَءْ ءُ] (ع مص) خویشتن را به شام نسبت کردن. || بسوی چپ گرفتن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بسوی دست چپ کسی شدن. || فال بد زدن بچیزی و یعدی بالباء. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ضدتیمن. (اقرب الموارد).