«لغت نامه دهخدا»
[تَ شَوْ وُ] (ع مص) گوسفند صید کردن. (تاج المصادر بیهقی). شکار کردن شاه را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ناشناس کردن خود را برای کسی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تنکر و تغول برای کسی: اتشوهت علی قومی ان هداهم الله؛ ای اتنکرت و تقبحت لهم. (از اقرب الموارد). || زشت شدن. (آنندراج). مطاوعه تَشویه. (از اقرب الموارد).