«لغت نامه دهخدا»
[تَشْ یَ] (ع مص) بریانی دادن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). بریانی خورانیدن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج). || بریان کردن. (تاج المصادر بیهقی) (غیاث اللغات). بریانی کردن (زوزنی). || دادن گوشت کسان را تا بریان کنند. (منتهی الارب). دادن گوشت برای بریان کردن. (آنندراج).