تصاف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ صا ف ف] (ع مص) همدیگر صف بستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): تصاف القوم؛ اجتمعوا صفاً مثل تساطروا. (اقرب الموارد). || دو رسته گردیدن با هم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر