«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَحْ حُ] (ع مص) شرم داشتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد): هو یتصحب من مجالستنا؛ ای یستحیی. (اقرب الموارد). و رجوع به مادهء بعد شود.