«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَیْ یُ] (ع مص) (از «ص وح») پراکندگی موی و پریشانی آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). لغتی است در تصوح. (منتهی الارب). و رجوع به تصوح شود.
