«لغت نامه دهخدا»
[تَ ضَجْ جُ] (ع مص) در کاری تقصیر کردن. (زوزنی). فروایستادن از کار. (منتهی الارب). استادن از کاری. (آنندراج). فروایستادن از کار و اقامت نکردن در آن. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || اقامت کردن بجایی. (منتهی الارب). مقیم بودن بجای. (آنندراج). || پیوسته بودن ابر در جایی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).