تطوس

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) پسر اشغانوس ملک روم. وی چهل سال پس از ارتفاع مسیح (ع) به ایلیاء رفت و کشتار کرد و ویران نمود و اسیران فراوان گرفت. (از ایران باستان ج 3 ص2551).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر