تظلم برآوردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ظَلْ لُ بَ وَ دَ](مص مرکب) تظلم آوردن :
چون شاه حبش دم تظلم
پیش قزل ارسلان برآورد.خاقانی.
تظلم برآورد و فریاد خواند
که شفقت برافتاد و رحمت نماند.(بوستان).
و رجوع به تظلم و مادهء پیش شود.