«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَ دَ] (مص مرکب)آزردن و مانده کردن و خسته نمودن. (ناظم الاطباء) : مثال گرْسنه چشمان شکم پرست مباش که میدهد تعب آن پیرهن که دارد آش. اسماعیل ایما (از آنندراج).