تعلقه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَلْ لُ قَ] (از عربی، اِ) خویشی و قرابت و ارتباط و اتصال. || مالکیت و تصرف زمین و یا ملک. || حق زحمت و اجرت. (ناظم الاطباء). و رجوع به تعلق و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر